Een standpunt doorsturen is geen eindpunt

Een verzekeraar zegt nee.

Kan gebeuren.

Soms klopt het. Soms ook niet.

Maar ik zie te vaak dat zo’n nee daarna gewoon wordt doorgestuurd.
Netjes mailtje erbij.
“De verzekeraar heeft helaas laten weten dat…”

En klaar.

Alsof daarmee het werk gedaan is.
Maar dat is natuurlijk onzin.
Een afwijzing is geen eindstation.

Het is een standpunt. En een standpunt mag je uit elkaar trekken.

Waar baseren ze zich op?
Welke voorwaarden noemen ze?
Welke feiten nemen ze aan?
Wat laten ze liggen?
En klopt die redenering eigenlijk wel?

Dat gebeurt lang niet altijd.

Soms krijgt de ondernemer gewoon het standpunt van de verzekeraar in zijn inbox.

Succes ermee.

En dan denkt hij gefrustreerd:

Dan zal het wel zo zijn. Terwijl het dossier soms pas net begint.

Want een verzekeraar kan ook te makkelijk naar nee grijpen.
Een schade kan verkeerd zijn uitgelegd.
Een voorwaarde kan te ruim worden gelezen.
Een feit kan verkeerd worden aangenomen.
Of er mist simpelweg informatie.

Dan moet je niet alleen postbode spelen.

Dan moet je terugduwen.
Niet schreeuwen.
Niet dreigen.
Gewoon inhoudelijk.

Dit klopt niet.

Dit is te kort door de bocht.
Hier wordt iets aangenomen wat niet vaststaat.
Hier mist een stuk van het verhaal.
Soms verandert er dan niets.

Helaas pindakaas.

Niet ieder dossier is te redden.

Maar soms beweegt er wél iets.
Dat is wat een ondernemer nodig heeft.

Niet iemand die zegt:
“helaas, de verzekeraar wijst af.”
Maar iemand die eerst kijkt of die afwijzing wel klopt.

Want nee zeggen kan iedereen.

Een dossier goed lezen is iets anders.